Dave op bezoek bij Henny Huisman

17-05-2011

Woensdag, het is zo ver; vandaag zal de grote wens van Dave den Hamer, namelijk zijn idool Henny Huisman te ontmoeten, gaan plaatsvinden.

Henny heeft ons bij hem thuis! op de stallen uitgenodigd voor, naar wij denken, een ontmoeting van ongeveer een half uurtje.

Dave krijgt het vanmorgen te horen en zal met zijn beide ouders en een zus komen. Namens BND zal Karin er ook zijn, gezellig.

Het stroomt van de regen.

Eenmaal aangekomen kunnen Karin en ik bij alle hekwerken en een schuifpoort geen knopje vinden om te melden dat wij er zijn. Wij voelen diverse camera's op ons gericht, maar er gebeurt niets. Geholpen door een vriendelijke buurman weten wij uiteindelijk de achteringang te bereiken. Achteraf blijkt dat wij daarmee ook meteen de grootste "hobbel" van de dag hebben genomen. Vanaf dat moment verloopt alles, maar dan ook alles, als in een droom!

Wij worden ontvangen door de schoonzoon van Henny een spontane blonde "Hollandse" man met stugge kortgeknipte rasta-krullen. *ik heb even mogen voelen - een ervaring op zich!*.

En dan komt Henny zelf aanlopen. Hij begroet eerst Dave en daarna iedereen persoonlijk. Zelf had ik de indruk dat Dave het eerste kwartier nog niet besefte dat de echte Henny bij hem was. Wij werden "voorgesteld" aan een groot roze varken en er kwam een vrolijk hangbuikzwijntje aandrentelen. Daarna werd het paard van Henny (Snuitje) van stal gehaald; en toen gebeurde het. Dave mocht Snuitje (hij zegt "Schuitje") iets lekkers geven. Bij het horen van de naam Snuitje begon Dave iets te neuriën. Henny viel onmiddellijk in en zo zongen zij samen het lied over Snuitje.

Vanaf dat moment heeft Dave aan een stuk door gestraaaaald!!!. Hij pakte de hand van Henny en heeft die vervolgens nagenoeg twee uur vastgehouden.

Ik weet dat ik niet objectief ben (ik was namelijk al een grote fan van Henny) toch kan ik het niet anders samenvatten dan:

Henny is een engel op aarde!

Twee uur lang heeft hij er alles aan gedaan om het Dave (en familie) naar hun zin te maken. Hij heeft gezongen, anekdotes verteld, ons rondgeleid, Dave geholpen met drinken, alle dieren laten "opdraven", geduldig voor de camera geposeerd, geïnteresseerd (en goed geïnformeerd) met de familie gesproken en dit alles met alle geduld en een gulle lach. ECHT FANTASTISCH!!!!!!

Op een goed moment zei Dave: "Ik hou van je". Henny reageerde met een grap, "nou weet je dat al binnen een uur, dat is snel bij mijn vrouw duurde het langer". Toen wij Henny zeiden dat het geen uur was maar dat Dave hem al jaaaaaren bewonderde werd het even stil. "Tja, zei Henny, ik vergeet soms dat ik al zo lang op TV ben, dus Dave is al jaren een fan"....... er werd oprecht gezoend (en geslikt door omstanders).

Ik zou wel een boek kunnen schrijven van de ontroerende momenten; de arm die Dave =langzaam als in slowmotion= en vol liefde bij Henny om zijn nek slaat. Zijn trappelende voeten als Henny voor hem zingt. De glans op zijn gezicht. Het was overweldigend.

Als afscheid kreeg Dave een houten bord met daarop een goed voelbare goudkleurige "tegel" van de stallen. De schoonzoon van Henny opperde dat het leuk zou zijn als Henny er iets met watervaste stift achterop zou zetten. En denk je dat Henny hem terugkreeg ....., wij hebben zo gelachen; met twee handen hield Dave het bord vast om naar het leek nooit meer los te laten.

Henny Huisman

Woensdag, het is zo ver; vandaag zal de grote wens van Dave den Hamer, namelijk zijn idool Henny Huisman te ontmoeten, gaan plaatsvinden.

Henny heeft ons bij hem thuis! op de stallen uitgenodigd voor, naar wij denken, een ontmoeting van ongeveer een half uurtje.

Dave krijgt het vanmorgen te horen en zal met zijn beide ouders en een zus komen. Namens BND zal Karin er ook zijn, gezellig.

Het stroomt van de regen.

Eenmaal aangekomen kunnen Karin en ik bij alle hekwerken en een schuifpoort geen knopje vinden om te melden dat wij er zijn. Wij voelen diverse camera's op ons gericht, maar er gebeurt niets. Geholpen door een vriendelijke buurman weten wij uiteindelijk de achteringang te bereiken. Achteraf blijkt dat wij daarmee ook meteen de grootste "hobbel" van de dag hebben genomen. Vanaf dat moment verloopt alles, maar dan ook alles, als in een droom!

Wij worden ontvangen door de schoonzoon van Henny een spontane blonde "Hollandse" man met stugge kortgeknipte rasta-krullen. *ik heb even mogen voelen - een ervaring op zich!*.

En dan komt Henny zelf aanlopen. Hij begroet eerst Dave en daarna iedereen persoonlijk. Zelf had ik de indruk dat Dave het eerste kwartier nog niet besefte dat de echte Henny bij hem was. Wij werden "voorgesteld" aan een groot roze varken en er kwam een vrolijk hangbuikzwijntje aandrentelen. Daarna werd het paard van Henny (Snuitje) van stal gehaald; en toen gebeurde het. Dave mocht Snuitje (hij zegt "Schuitje") iets lekkers geven. Bij het horen van de naam Snuitje begon Dave iets te neuriën. Henny viel onmiddellijk in en zo zongen zij samen het lied over Snuitje.

Vanaf dat moment heeft Dave aan een stuk door gestraaaaald!!!. Hij pakte de hand van Henny en heeft die vervolgens nagenoeg twee uur vastgehouden.

Ik weet dat ik niet objectief ben (ik was namelijk al een grote fan van Henny) toch kan ik het niet anders samenvatten dan:

Henny is een engel op aarde!

Twee uur lang heeft hij er alles aan gedaan om het Dave (en familie) naar hun zin te maken. Hij heeft gezongen, anekdotes verteld, ons rondgeleid, Dave geholpen met drinken, alle dieren laten "opdraven", geduldig voor de camera geposeerd, geïnteresseerd (en goed geïnformeerd) met de familie gesproken en dit alles met alle geduld en een gulle lach. ECHT FANTASTISCH!!!!!!

Op een goed moment zei Dave: "Ik hou van je". Henny reageerde met een grap, "nou weet je dat al binnen een uur, dat is snel bij mijn vrouw duurde het langer". Toen wij Henny zeiden dat het geen uur was maar dat Dave hem al jaaaaaren bewonderde werd het even stil. "Tja, zei Henny, ik vergeet soms dat ik al zo lang op TV ben, dus Dave is al jaren een fan"....... er werd oprecht gezoend (en geslikt door omstanders).

Ik zou wel een boek kunnen schrijven van de ontroerende momenten; de arm die Dave =langzaam als in slowmotion= en vol liefde bij Henny om zijn nek slaat. Zijn trappelende voeten als Henny voor hem zingt. De glans op zijn gezicht. Het was overweldigend.

Als afscheid kreeg Dave een houten bord met daarop een goed voelbare goudkleurige "tegel" van de stallen. De schoonzoon van Henny opperde dat het leuk zou zijn als Henny er iets met watervaste stift achterop zou zetten. En denk je dat Henny hem terugkreeg ....., wij hebben zo gelachen; met twee handen hield Dave het bord vast om naar het leek nooit meer los te laten.

De wens van Dave is vervuld!

Bij deze wil ik nogmaals Esther bedanken dat zij zich zo heeft ingezet om dit te regelen. Karin voor haar video en foto opnames (ik ben zo benieuwd!!!!). Onuitsprekelijke dank gaat uit naar Henny voor de wijze waarop hij invulling heeft gegeven aan deze wens en tenslotte ook aan zijn dochter en schoonzoon voor hun positieve bijdrage.

Dave is een heerlijk joch!!! dat op onverklaarbare wijze in staat is te genieten van wat hij wel kan en zodoende een zonnestraal en bron van inspiratie is voor zijn hele omgeving. Dit zal mede ook te danken zijn aan zijn ouders en de onnavolgbare wijze waarop zij omgaan met hun kinderen en invulling geven aan hun gezamenlijke leven.

Het was zonder meer een dag met een gouden randje,

waarbij ook letterlijk vanaf een uur voor de ontmoeting tot een uur daarna de stralende zon scheen!

Ik voel mij een bevoorrecht mens dat ik dit heb mogen meemaken.

Monique Hulsegge